Obejrzyj z audiodeskrypcją

Wioleta Kaminska

(PL/US) artystka, językoznawczyni i edukatorka:
RUNNING OUT OF TIME

Często mówimy, że zaczyna brakować nam czasu. W konsekwencji nadmiaru bodźców oraz przeładowania obrazami i informacjami zatracamy zdolność widzenia i słyszenia. Przyśpieszone tempo życia oddziałuje na nasze związki ze środowiskiem. Przyzwyczailiśmy się do interakcji ludzi i maszyn, czujemy się z nią wygodnie i często przedkładamy ją nad bardziej osobisty kontakt z najbliższym otoczeniem. W pracy artystycznej najbardziej interesuje mnie badanie pod względem wizualnym I dźwiękowym pozornie zwyczajnych i monotonnych środowisk. Miejsc, gdzie czas wydaje się płynąć powoli, lecz gdzie zachodzą stałe i równomierne zmiany. Chcę zachęcić widzów, aby zwolnili, znaleźli chwilę na refleksję, doświadczyli cudu Natury i na nowo ją docenili. Bo Naturze faktycznie zaczyna już BRAKOWAĆ cierpliwości i czasu.

 

Ambulatorium, 2020, 09:41.

Nadia Lichtig

(DE/CZ/FR) artystka, pedagożka, badaczka:
MOLECULAR LISTENING

Kieruje mną przekonanie, że jesteśmy częścią bezkresnego uniwersum, wszechświata zawiadywanego przez siły kosmologiczne. Ta więź między żywymi bytami a kosmosem i jego siłami jest wpisana w naszą pamięć cielesną, do której świadomość nie zawsze ma bezpośredni dostęp. Siły kosmiczne stanowią o naszych zmysłowych uwarunkowaniach, lecz często pozostają niewidzialne. Na przykład, ani nie widzimy, ani nie odczuwamy bezpośrednio płynących ze słońca neutrinów, które nieustannie przenikają przez nasze ciała. Tworzę obiekty o zmysłowych właściwościach, które pobudzają w nas „sprzeczną z intuicją” świadomość zmysłową, abyśmy dostrzegli więzi, które spajają nas w jedną całość. Wyostrzona wrażliwość na biologiczne i chemiczne czynniki warunkujące życie, to, czym jesteśmy i co nas stanowi, wyłonienie się „molekularnego nasłuchu” mogłoby w którymś momencie doprowadzić do dezaktualizacji pojęcia granic. Mogłaby wtedy zrodzić się zmysłowa świadomość, że świat minerałów, roślin i zwierząt to jeden i ten sam, nieustannie przekształcający się byt – w całości stworzony z pyłu gwiezdnego.

 

Perfume of Forgetting, 2017 – w toku, ręcznie dmuchane, hermetycznie zamknięte szklane kule zawierające wyciąg z głożyny, drukowana tkanina, gablotka.

Obejrzyj z audiodeskrypcją

Yutaka Makino

(JP/DE) artysta, badacz:
FORMATION

Według teorii katastrof sformułowanej przez matematyka René Thoma, system nieliniowy, taki jak nasz system percepcji, rozgałęzia się na różne sposoby i gwałtownie przestraja, i to w radykalny sposób w wyniku nawet drobnej zmiany parametrów. Delikatne bodźce wizualne wytwarzane przez pracę Formation służą sondowaniu nieliniowości naszych procesów postrzegania oraz wielostabilnych cech zjawisk spowodowanych tą nieliniowością. Ekran monitora pokazuje wzór o niskim kontraście, w którym zachodzą drobne poruszenia, niemal poniżej progu wrażliwości naszego widzenia centralnego. Ale widzenie peryferyjne jest w stanie dostrzec niewyraźny obraz dzięki większej wrażliwości na kontrast. Gdy widzowie zauważają wzór na skraju swojego pola widzenia i starają się na nim skupić, rozmywa się on w bieli tła. Formation stawia widzów w sytuacji, w której muszą oni przekonfigurować swoje techniki patrzenia, aby dostosować się do nowego środowiska.

Obejrzyj z audiodeskrypcją

Saadia Mirza

(PK/US) artystka, badaczka, architektka:
SENSING DATA

We współpracy z naukowcami i badaczami posługuję się nowymi mediami, aby wydobyć na światło dzienne dane opowiadające historie wojen, środowiska i klimatu. Skupiam się przy tym na sensorycznych wrażeniach danych, tj. właściwościach dźwięku i obrazu doświadczanych immersyjnie wraz z narracją ukazującą, jak tworzy się wiedzę w świecie niekompletnych informacji. W ten sposób ujawniona zostaje kultura wiedzy i fachowości, w której sensoryczne afordancje nie są jedynie domeną czystego instynktu – umożliwiają one geopolitycznie i historycznie usytuowane podejścia do krajobrazów i terytoriów. Zatem to, co widzimy lub słyszymy, zależy od techniki, zwłaszcza w przypadku zapośredniczenia przez technologie detekcyjne, które wykraczają poza ludzkie zdolności. Stąd też w całym przekroju swej realistycznej, surrealistycznej i abstrakcyjnej estetyki odczuwanie krajobrazu jest w równym stopniu poruszające co polityczne. 

 

Sensing Landscape, 2018, 11:26, to wypad w narażone na niebezpieczeństwo i zmilitaryzowane historyczne krajobrazy Afganistanu, przy użyciu technik archeologicznych i teledetekcji.

Obejrzyj z audiodeskrypcją

r e a

(Gamilaraay / Wailwan / Biripi / AU) artyst_k_a, aktywist_k_a:
RESISTING THE INVASION

W obecnej chwili, w tym historycznym momencie, tworzę sztukę w skrajnej przestrzeni izolacji społecznej, politycznej i kulturalnej. Ale czym właściwie różni się to egzystencjalne położenie od mojego zwykłego życia? Jestem rdzenn_ą_ym artyst_k_ą wywodząc_ą_ym się z ludów Kamilaroi / Weilwan / Biripi. Został_a_em (wbrew mojej woli) zmuszon_a_y do życia i pracy w skolonizowanej przestrzeni zwanej Australią! Przestrzeni narzuconej mi przez najeźdźców, którzy przybyli tu z bronią, bibliami i rzekomą cywilizacją – moje zmysły codziennie bombardowane są skrawkami i odłamkami, szczątkami słów i obrazów oraz brutalną siłą przywilejów i roszczeń „białości”. Jak inni rdzenni artyści, moi pobratymcy, tworzę sztukę w geście kulturowego i politycznego oporu wobec tej nieodmiennie ciemiężycielskiej „białości”. Nasza sztuka to głęboko odczuwana, a zarazem milcząco żarliwa więź z ziemiami, które z dawien dawna zamieszkujemy – chodzimy, biegamy, potykamy się, skaczemy i przemieszczamy się po kraju jak współcześni bojownicy ruchu oporu, nieustanie pobudzając i ćwicząc nasze zmysły, aby każdą cząstką naszego jestestwa stawić opór INWAZJI.

 

Poles Apart, 2009, 06:55.

Philippe Rahm

(CH/FR) architekt i artysta:
THERMAL VALUES

Pierwsze publiczne przestrzenie początkowo miały zasadniczo klimatyczne przeznaczenie. Taką rolę odgrywały bazyliki, termy, kościoły. Życie społeczne i polityczne zawiązało się wokół potrzeby, aby udać się do nich po odświeżenie. Tam się spotykaliśmy, dyskutowaliśmy, wymienialiśmy poglądy. W drugiej połowie XX wieku, wraz z nastaniem taniej energii, wszystkie te publiczne przestrzenie utraciły swoją termalną funkcję, a jej miejsce zajęły indywidualistyczne i prywatne rozwiązania. Nie trzeba już było chodzić do kościoła, aby zaznać ochłody, bo w każdym mieszkaniu zainstalowano klimatyzację. Dzisiaj jednak indywidualistyczny energochłonny model nowoczesności nie sprawdza się już w obliczu walki z globalnym ociepleniem. Klimatorium to nowy rodzaj przestrzeni publicznej skrojony na potrzeby XXI wieku i uwzględniający wartości termalne. Klimatorium oferuje chłodną przestrzeń publiczną, w której ludzie mogą znaleźć schronienie podczas fali upałów, spotykać się i oddawać dyskusjom, miłości i wymianie myśli.

 

W ogrodzie meteorologicznym. Zdjęcie: Philippe Rahm architectes.

Obejrzyj z audiodeskrypcją

Valerio Sannicandro

(IT/FR) kompozytor i badacz:
ORDERS OR DISORDERS OF THE SENSES?

Jak to się dzieje, że język (sztuka) nadaje porządek plątaninie najbardziej rozbieżnych bodźców? Każda próba[PP1] [AJ2] [PP3] tworzy nowe istotne sfery i buduje Estetykę [PP4] [AJ5] [PP6] (czyli także język), w której domena technologii często pełni funkcję pośrednika. Pojawiają się nowe (ulotne) światy o całkiem odmiennych hierarchiach zmysłowości i – być może – bez porządków.

 

A Book of Forms: 15:32 kompozycja – pierwszy zarys idei, rozmieszczenia przestrzennego, rozdzielczości projekcji ruchu i pierwszy szkic definicji formalnych.